سفر

 

از یک ماه قبل تمام فکر وذهنمان را به  خود مشغول کرده است فکر همه چیزرا

کرده ایم.روز،تاریخ و حتّی ساعت حرکت را.از چند روز قبل مرخصی هم میگیریم

که خیالمان راحت شود.پیش بینی هزینه ها را هم می کنیم.محل اقامت در آنجا

را هم قبلاً هماهنگ کرده ایم و ماشین راهم سپرده ایم دست تعمیر کار تا در راه

مشکلی پیش نیاید.خلاصه همه چیز برای یک سفر خوب آماده است، اما درست

روز قبل از سفر مریض می شویم و می افتیم   به رختخواب و کارمان به دکتر و

بیمارستان می کشد.مرگ را جلوی چشممان میبینیم،نکند واقعاً وقت سفر آخرت

رسیده باشد؟ ولی ما که هنوز آماده نیستیم.راستی ما که برای رفتن برای یک سفر

عادی اینقدر به تکاپو می افتیم،برای سفر بزرگ آخرت چه فکری کرده ایم و چه

تدابیری اندیشیده ایم؟یادمان باشد سفر آخرت اصلاً قابل پیش بینی نیست.نکند

غافلگیر شویم؟

سلامی دوباره بر همه ی دوستان بعد از یک تاًخیر چند ماهه!!!امیدوارم حال همه ی دوستای وبلاگیم خوب باشه.:.

سر قبر شخصی نوشته شده

 

 سر قبر شخصي نوشته شده بود : کودک که بودم مي خواستم

 دنيا را تغيير بدهم وقتي بزرگتر شدم متوجه شدم که دنيا خيلي

 بزرگ است من بايد کشورم را تغيير بدم بعد ها کشورم   را هم

 بزرگ ديدم و تصميم گرفتم شهرم را تغيير دهم . در سالخوردگي

 تصميم گرفتم خانواده ام را متحول کنم . اينک من در آستانه مرگ

 هستم مي فهمم که اگر  روز اول خودم را تغيير داده بودم  شايد

 می توانستم دنيا را هم تغيير دهم

         به نظر شما فاصله ما تا خوشبختی چقدره ؟؟؟

اونقدره كه :

يا اونقدره كه:

سرنوشت تصمیم می گیرد که تو در زندگی با چه کسی ملاقات کنی اما

 

 

تنها قلب توست که می تواند تصمیم بگیرد چه کسی در زندگی تو باقی

 

 

می ماند

 

مهربانی را وقتی دیدم که کودکی

 

خورشید را دردفترنقاشیش سیاه

 

کشید تا پدر کارگرش در زیرنورآفتاب

 

نسوزد

 

مهم نیست که دریا باشی یا قطره مهم این است که

 

که آنقدر زلال باشی که آسمان در تو منعکس شود

 

شبانگاهان به یاد نرگس مستانه می گریم

                                      

                                     من آن عشقم که تنها گوشه میخانه می گریم

 

انتظار

 

 

من تنهاترین فریاد در اوج صدایم                                                                                                                           

من عاشقانه ترین نگاه

 

در کشتی وجود توام

 

من می خواهم

 

زنده بمانم

تا با توباشم

 

با تو بخوانم

 

چرا که بی تومی میرم !

 

تمام شعرهای من

 

فریاد قلب من است

 

و تمام آن ها از ان توست

 

من زردترین پاییزم

 

در فصل نگاهت

 

پس آن را دریاب وبا برق چشمانت

 

غروبش را همراه باش...

 

 

 

 

 

باران

اگر میدانستم عشق پایانی دارد هیچ گاه عاشق نمی شدم اگر می دانستم معنای عشق بی وفایی و دل شکستن است در همان لحظه اول که دلم را به تو هدیه دادم آن را

 

از تو پس می گرفتم                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

باران رحمت

ای همه کس ای همه چیز...

من هر روز زمزمه میکنم خداوندا می خواهم باران شوم

میخواهم قطره ای شوم که ازابرها می چکد ودشتها را آبیاری می کند  

خدایا چه خوب بود اگر قطره ای از باران رحمتت بودم  نه ذره ای

خاک گناهگار........

دلتنگ

 

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی روکه خیلی دوستش داری

وقتی نا امید شدی به یاد بیارکسی رو که تنها امیدش تویی

وقتی پر از سکوت شدی به یاد کسی روکه به صدات محتاجه

هر وقت خواستی از غصه بشکنی به یاد بیارکسی روکه توی دلت کلبه ساخته

 

من تو را دوست دارم چون همیشه گرمای حضورت را درون شبنم های غلتیده برروی گلبرگهای بهاری احساس میکنم.تو اشکهایم را احساس میکنی وغصه را از دلم میزدایی آرزو هایم به بودن درکنارتو خلاصه  می شود.مادرم من کلمه به کلمه محبت را از تو آموختم تا اکنون برایت بنویسم دوستت دارم مادر

 

 

غروب جمعه با دلتنگیاش

کمی دیر کرده ای.ای کاش بدانیکه دیگر طاقت شمردن جمعه های بی تو را ندارم.ای کاش بدانی که غروب جمعه بی تو چه سخت می گذرد بی تو در پیله تنهایی خویش فرو رفته ام.:. تا کی در جستجوی تو قد م در راهی نهم که پایانش را نمی دانم؟بیا که بی تو بیقرارم راضی جون.:.

آخرین زنگ دنیا

خدا کند آن روز که آخرین زنگ دنیا می خورد روی تخته سیاه قیامت اسم تو را در "خوب ها" بنویسند،خدا کند

 

حواست بوده باشد زنگ تفریح آنقدر در "حیاط" نمانده باشی که "حیات" یادت رفته باشد.

 

خدا کند دفتر زندگیت را "تمیز و زیبا" جلد کرده باشی و بدانی دنیا "چرک نویسی" بیش نیست.

 

 

 

خدا می داند که آخرین زنگ دنیا چه وقت می خورد آن وقت است که می فهمی "زندگی" عجب سوال سختی بود

 

سوالی که بیش از یکبار نمی توان به آن جواب داد.

 

زندگی زیباترین چیزی است که آدمیان سراغ دارند.زند گی عشق وصمیمیّت ومحبت است که خداوند به ما عطا کرده وهمیشه به این علت او را شاکرم.

 

 

            زندگی زیباست ای زیبا پسند                         زنده اندیشان به زیبایی می رسند

                                                                                                                                 

            آنقدر زیباست این بی بازگشت                         کز برایش می توان از جان گذشت

 

            خدا می داند آخرین زنگ دنیا کی می خورد...

 

 

 

 

کارما نیست شناسایی راز گل سرخ کار ما شاید این باشد که در افسون گل سرخ شناور باشیم

 

«کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد.:.کاش دل ها آنقدر خالص بودند که دعا ها قبل از پایین آمدن دستها مستجاب می شدند.:.کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشنا تر بودند.:.کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد.:.کاش در قاموس غصه ها،شکوه لبخند در معنی داغ اشک گم نمی شد.:.کاش مرگ معنای عاطفه را می فهمید.کاش کاش کاش...»

دختر بچّه